Een bijzondere gast

We hebben de laatste tijd allerhande passanten in onze tuin. Maar de verschijning van deze Sperwer vond ik toch wel heel bijzonder. Deze jager had een mus weten te bemachtigen en een plekje achterin gevonden, waar hij zijn prooi op zijn gemak verschalkte. De Sperwer was totaal niet bang. Ook niet toen ik voorzichtig dichterbij kwam en foto’s begon te maken. Het gaf mij de kans om voor het eerst een dergelijke jager van zo dichtbij te kunnen vastleggen. Heerlijk!

Nikon D750. ƒ/6,3. 1/1000. 400 mm. ISO 800
Nikon D750. ƒ/6,3. 1/320. 400 mm. ISO 800

Het pindaboefje…

Ik wist het ook niet, maar eekhoorntjes zijn enorm atletische diertjes. Deze week zijn we daar maar weer eens achtergekomen. We hebben een voederstation voor vogeltjes in de tuin. Naast wat vetbolletjes zitten er ook speciale pinda’s in een containertje. Eekhoorntjes zijn er gek op. In eerste instantie zag ik de pluimstaart in een boom achterin de tuin zitten. Even later begaf hij zich naar de paal met vogelvoerspulletjes. Behendig klom hij naar een mandje om zich vervolgens uit te strekken naar de container met pinda’s. Daar deed hij zich ondanks mijn aanwezigheid, minutenlang tegoed aan de eekhoornsnack. Toch maar een paar actiefoto’s gemaakt…

Nikon D750. ƒ/6,3. 1/500. 400 mm. ISO 400
Nikon D750. ƒ/6,3. 1/1250. 400 mm. ISO 640
Nikon D750. ƒ/6,3. 1/320. 400 mm. ISO 400

Druk bezet

Sinds kort hebben we een voedersysteem voor tuinvogels. De laatste tijd is het dan ook een komen en gaan nu diverse tuinvogels hun buitenkansje op wat lekkers hebben ontdekt. Mijn persoonlijke favoriet is de Pimpelmees. Een kleurrijk en opvallend vogeltje waarvan de acrobatische toeren een genot zijn om naar te kijken. Ze laten zich niet zomaar fotograferen, maar met wat geduld lukt het uiteindelijk toch wel zoals je ziet…

Nikon D750. ƒ/6,3. 1/2500. 400 mm. ISO 640

Wat een knoest!

Wanneer je de betekenis van “knoest” opzoekt betekent dit onder andere “uitwas aan een boom” of “harde houtplek”. Maar er kan ook iets groots in zijn soort mee bedoeld worden. Nou enfin, deze knoesten zijn te vinden in het waterlandschap van de Maas, in de buurt van Wanssum. Prachtige exemplaren met heel veel karakter. Geen idee hoe oud ze zijn. Ze vallen in ieder geval wel op. Te zien vanaf het viaduct wanneer je door het centrum van Wanssum rijdt.

Nikon D750. ƒ/8. 1/250. 16 mm. ISO 100
Nikon D750. ƒ/11. 1/200. 22 mm. ISO 100

Uitlopers van de Maas

De oevers en uitlopers van de Maas hebben als je goed kijkt veel te bieden. Op verschillende plekken in de omgeving van Wanssum worden de ze verbreed. Bij hoogwater kunnen ze onderlopen en gedurende de overige periode bieden ze mogelijkheden voor vogels en wandelaars. Omdat ze speels aangelegd zijn meandert het water als het ware door het landschap. Mooi ook om met de camera te verkennen zoals je ziet…

Kromhout

Sommige bomen hebben bijzondere vormen. Zo ook dit verweerde en met mos begroeide exemplaar. Hij stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om te fotograferen. Mijn camera was echter in de reparatie, dus ik was er nog niet aan toegekomen. Gisteren had ik mijn toestel weer terug en heb ik hem maar eens gefotografeerd. Hij lijkt met een soort kromming uit de grond te komen, maar dat is natuurlijk niet zo. Het is waarschijnlijker dat hij het tijdens stormachtig weer een keer begeven heeft en op deze manier verworden is. Heb je zelf ook voorbeelden van dit soort exemplaren?

Nikon D750. ƒ/16. 1/2. 22 mm. ISO 50

Aan de wandel

Even mijn “flappers” strekken moet deze Nijlgans gedacht hebben toen hij me met mijn camera voelde naderen. Het had net gesneeuwd en dus zochten deze gans en zijn familieleden naar beschutting en wat te eten. Een paar weken geleden (toen ik de foto maakte) was het weer immers bar en boos. Ik probeerde de foto te maken, terwijl ikzelf op ooghoogte bleef. Dat leverde me een paar koude handen en natte knieën op. De foto maken lukte aardig, maar hij moest uiteindelijk niets van me hebben en bleef “op gepaste afstand van me vandaan”.

Nikon D750. ƒ/6,3 1/1600. 400 mm. ISO 250

Niet over 1 nacht ijs…

Na een nachtje ijskou, kwam ik deze plek tegen in de buurt van Emmen. Een kleine steiger met aanlegpalen. De zon stond laag en de wind was snijdend koud. Ik durfde het ijs niet op te gaan om een lager blikveld te krijgen. Daarvoor was het gevoelsmatig nog veel te onbetrouwbaar. Dus plaatste ik mijn statief op het laagst mogelijke punt in de diepe sneeuw van de oever. IJskoud was het en slechts met moeite kreeg ik de instellingen van mijn camera zoals ik ze wilde hebben. Uiteindelijk maakte ik maar een tiental opnamen. Onderstaande foto was uiteindelijk voor mij het exemplaar met de beste compositie. In zwart-wit kwam het ijskoude plaatje wat mij betreft het beste tot zijn recht…

Nikon D750. F11. 1/200. 28mm. ISO 50

Zwart-wit soms mooier

Een foto in zwart wit kan soms mooier zijn dan in kleur. Deze foto nam ik onlangs in de buurt van Landgoed de Hamert. In kleur oogde hij wat druk, in zwart-wit kwam hij beduidend beter tot zijn recht.

De opname toont een beekje dat richting de Maas stroomt. De plek was wat moeilijk te bereiken, maar na enig klim – en klauterwerk lukte het dan toch. Leuk detail was, dat ik plotseling een blauwe flits voorbij zag komen. Even later passeerde hij weer vanuit de andere richting. Het bleek een IJsvogeltje te zijn. Die vinden dit soort beekjes met allerhande overhangende takken heerlijk.

Nikon D750. ƒ/11. 1.6 s. 16 mm. ISO 100