Winter in de Mariapeel

In november fotografeerde ik dit vennetje ook al eens. Het was toen herfst en de kleuren waren toen heel anders. Veel oranjetinten en ook ander licht. Het water zag er vandaag ook anders uit. Misschien heeft het met de temperatuur te maken, maar het oogde donkerder en blauwer. Vandaag was het weer grauw met een koude wind. Maar toch heerlijk genieten. Het is altijd bijzonder om vaker op een zelfde plek terug te komen. Je ziet de dingen anders en plaatst daarmee de omgeving in een net weer ander perspectief. Aanrader.

Nikon Z6II ƒ/8. 1/80. 68 mm. ISO 500

De toren van Pisa, maar dan vanuit een ander gezichtspunt

Doorgaans worden de toren van Pisa en de kathedraal gefotografeerd zoals bijna iedereen dat doet. Vanaf het grasveld. Wanneer je er rondloopt zie je voortdurend mensen selfies maken en poses aannemen om toch maar vooral tegen die scheve toren aan te leunen. Ieder zijn ding zou ik zeggen, maar het heeft iets weg van 12 in een dozijn. Wanneer je echter de moeite neemt om een wandeling te maken over de eeuwenoude stadsmuren, ontmoet je de prachtige bouwwerken vanuit een andere hoek. Een aanrader om eens te doen. Voor mij was het in verschillende opzichten verademend om te doen. Veel minder toeristisch en veel fotogenieker. Kijk zelf maar…

Nikon Z6II ƒ/11. 1/320. 32 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/160. 65 mm. ISO 100

Herfst in Mariapeel

Op dit plekje in de Mariapeel kom ik wel vaker. Ik heb er al eerder gefotografeerd. Het is een vennetje die je op een wandeling door dit prachtige natuurgebied tegen komt. Er zijn er trouwens wel meer, maar de meesten zijn moeilijk bereikbaar. Het is er eenvoudigweg vaak te drassig om te lopen. En bovendien zijn omwille van natuurbeheer veel delen van het gebied afgeschermd. Wanneer je naar de vegetatie kijkt, kun je zien dat het herfst is. De beplanting krijgt haar karakteristieke rode kleuren. Het water ziet er donker en vooral koud uit. Persoonlijk vind ik dat prachtig. De Mariapeel is een aanrader. De wandelpaden zijn prima net zoals de wegbewijzering. In de omgeving zijn diverse gezellige eetcafeetjes om na afloop wat te gaan drinken…

Nikon Z6II. ƒ/5. 1/640. 40 mm. ISO 500

Passo di Valparola

Op mij heeft dit gebied altijd een enorme aantrekkingskracht. Een aantal jaren geleden ben ik er al eens doorheen gereden op mijn motorfiets. Deze zomer deden we dat met de auto. De pas ligt in de Dolomieten en we benaderden hem vanuit Cortina. Het was opvallend hoe snel het landschap als het ware plotsklaps veranderde van een bosrijke omgeving, naar een ruiger woester landschap met veel rotsblokken. Je treft er een groot bergmeer aan en even daarvoor een oud en verlaten militair bouwwerk. Het schijnt nog ooit door de Oostenrijkers te zijn gebouwd om zich tegen een eventuele Italiaanse inval te kunnen verdedigen. Voor mij een fijne omgeving om wat plaatjes te schieten…

Nikon Z6II ƒ/11. 1/200. 38 mm. ISO 100
Nikon Z6II ƒ/11. 1/125. 24 mm. ISO 100
Nikon Z6II ƒ/11. 1/125. 24 mm. ISO 100

Eeuwenoud trappenhuis

Lucca is een eeuwenoude stad die op het gebied van cultuur veel te beiden heeft. De kathedraal van Lucca is gewijd aan de heilige Martinus. Wanneer je in Toscane bent, moet je Lucca met dit prachtige gebouw gezien hebben. De meesten fotograferen het kerkgebouw aan de binnen – of buitenkant. Slechts weinigen hebben oog voor het fantastische trappenhuis van de kerktoren zelf. Ik werd helemaal blij toen ik een blik mocht werpen en er op dat moment niemand de trappen beklom. De treden zelf zullen vermoedelijk geen 1000 jaar oud zijn, het metselwerk natuurlijk wel. Het maken van de opname was gezien de beperkte hoeveelheid licht niet eenvoudig, maar het leverende uiteindelijk toch bijgaande acceptabele plaat op…

Nikon Z6II ƒ/8. 1/15. 16 mm. ISO 8000

Bella Manarola

Fotograaf in actie (gemaakt door Anja)

Eindelijk konden we ondanks alle Covid-beperkingen weer eens op reis. Cinque Terre en haar dorpje Manarola stonden al heel lang op mijn lijstje om te bezoeken en te fotograferen. Ter plekke is het voor de toeristen prima geregeld. Met een speciaal treinkaartje kun je de vijf plaatsjes die tot het gebied behoren prima bezoeken. Dat is ook aan te raden want een parkeerplaatsje voor je auto zoeken is er niet echt simpel. Vanuit Levanto reisden we overdag naar Manarola. Na een gezellige wandeltocht en een heerlijke Cappuccino kwamen we op de fotolocatie. Een voetpad op een tegenoverliggende helling die ontzettend druk was met toeristen. Ik zocht er naar een plekje waar ik ‘s-avonds met behulp van statief aan het werk kon. Na wat zoeken vond ik iets wat geschikt was. Later op de vond, een uur voor zonsondergang, kwamen we terug en begon ik met het maken van foto’s. Onderstaande foto was uiteindelijk uit een reeks van meer dan 80 stuks, mijn favoriet. Bella Italia; bella Manarola Marina…

Zoals het vroeger was…

Toevallig kwamen we pas geleden langs het museumstation in Beekbergen. Het museumstoomdepot van de Veluwse Stoommaatschappij. Een prachtige plek met heel mooi materieel waar oude tijden herleven. Het was tegen sluitingstijd, maar het was toch de moeite waard om de oude stoomtreinen van dichterbij te bekijken. Dus we maakten een stop en maakten een paar foto’s. Die moeten om in de sfeer te blijven natuurlijk in zwart-wit….

Nikon Z6II. ƒ/5,6. 1/400. 50 mm. ISO 500
Nikon Z6II. ƒ/5,6. 1/2500. 40 mm. ISO 500

Mazzel met het licht

Vanochtend was het licht heerlijk. De hele atmosfeer was prettig. Het was hier en daar nog een beetje mistig, terwijl de zon haar best deed om door te breken. Wanneer je daar ook nog het element water aan toevoegt is de kans op een mooie plaat optimaal. Ik ging daarom vanochtend lekker op tijd naar Wellerlooi. Je vindt daar veel groen, water en vogels. Een mooie plek om te zijn dus. Ik heb er verschillende opnames gemaakt. Het licht was prachtig….

Nikon Z6II. ƒ/8. 1/500. 35 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/1250. 18 mm. ISO 100
NikonZ6II. ƒ/8. 1/1250 18 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/2000. 19 mm. ISO 100

Jong geleerd…

We krijgen regelmatig een Grote Bonte Specht in onze tuin. Hij is dol op de nootjes van de Pimpelmeesjes. Of zijn het er meer? Omdat de Specht vrijwel dagelijks een bezoekje brengt, kwamen we er achter, dat het een stelletje met een “jonkie” betrof. Heel grappig om te zien was, dat de grotere Specht een paar keer voordeed hoe je de nootjes kon verschalken. Junior zat daarbij aandachtig vanaf de tafel te kijken. Niet lang daarna werd de Specht in opleiding achtergelaten en probeerde hij het zelf. In eerste instantie een beetje onhandig hangend en fladderend, maar niet lang daarna lukte het zelf. Leuk om dit te mogen observeren.

Nikon D750. ƒ/6,3. 1/1600. 400 mm. ISO 4000
Nikon D750. ƒ/6,3. 1/60. 400 mm. ISO 4000