Dorstlesser


Onlangs schreef ik over het maken van een foto, waarbij ik tot kniehoogte in de zuigende prut terecht kwam. Alles voor het maken van een mooie opname! Dat je als fotograaf soms kleine risico’s moet nemen voor een beetje resultaat moge daarmee duidelijk zijn. Zo was het ook opletten geblazen met het maken van onderstaand plaatje. Om deze dorstlesser voor viervoeters te kunnen kieken, moest ik vanaf de weg eerst een discutabel, nat en hobbelig gedeelte van een meter of vier doorkruisen. Het risico op natte voeten schoot onmiddellijk weer door mijn hoofd. Daarna kwam ik bij een hek met schrikdraad. Staat daar nu spanning op of niet bedacht ik mijzelf? De hoogte was zodanig dat ik er net overheen kon komen zonder het te raken met de onderkant van mijn…  Zie je me al manoeuvreren met de camera in een hand en me vasthoudend aan een paaltje met de andere? Enfin, uiteindelijk raakte ik aan de goede kant van het hek en stond ik in een nog veel soppiger weiland. Na wat glibberen en glijden kwam ik in de buurt van dit ingenieuze apparaat en kon ik wat foto’s maken. Hoe mooi eenvoud kan zijn! Maar wat moet dat een klus voor de boer zijn om al zijn koeien te leren hier gebruik van te maken bedacht ik me. Zie je het voor je? Neus erin, naar voren duwen en gauw drinken voordat de schuif weer terugkomt en je neus raakt. Plaatje gemaakt en daarna weer dezelfde weg terug. Als je maar lol hebt zul je denken…

f/1.8  1/1250  50 mm  ISO 100

DSC_0825.jpg