Zonsopkomst op Terschelling

Begin maart was ik na vele jaren weer eens op Terschelling. We verbleven in een hotel in de buurt van de zee. Er werd een mooie zonsopkomst voorspeld, dus ik besloot op tijd op te staan. Met camera en statief ging ik in alle vroegte naar een plek aan de kustlijn, die ik de dag ervoor had verkend. Dit leverde onderstaande plaatjes op.

De eerste foto is tijdens het moment van zonsopkomst gemaakt met een polarisatie – en een grijsfilter. Hiermee kon ik “het zonnetje” vangen.

Nikon Z6 II. ƒ/11. 25. 58 mm. ISO 50

De 2e foto heb ik kort na zonsopkomst genomen. Dat het die morgen koud was, is zichtbaar aan de bevroren ribbels in het zand.

Nikon Z6 II. ƒ/11. 1/500. 30 mm. ISO 320

De 3e foto is mijn persoonlijke favoriet en genomen circa 20 minuten na zonsopkomst, met de zon in de rug. Dat leverde de lange schaduwen en prachtige kleuren op…

Nikon Z6 II. ƒ/11. 1/6. 32 mm. ISO 50

Terschelling is een prachtig eiland. Veel herinneringen van lang geleden kwamen weer bij me op. Ik ben vast besloten om er nog eens terug te keren…

Langesluiterfotografie in Westkapelle

De laatste had ik onvoldoende tijd besteed aan mijn fotografie. Teveel gewerkt, te weinig tijd gemaakt voor mijn hobby. Van mijn gezinsleden had ik een “masterclass fotograferen met lange sluitertijden” cadeau gekregen. (Dank jullie wel allemaal; geweldig bedacht!) Hij was al lang geleden gepland. Maar nu was het dan zo ver. Een ontmoeting met foto-pro Frank Geraedts van http://www.beterelandschapsfoto.nl/

Ik moest er weer even inkomen, maar het werd een heerlijke middag en avond aan de kust van Westkapelle. Frank neemt je mee in zijn aanpak bij het maken van een landschapsfoto. Hij blijft maar vertellen en speelt in op de dingen die jij graag wilt weten. Het leverde mij de nodige wetenswaardigheden en tips op. Maar vooral nieuwe inspiratie en motivatie…

Nikon Z6II f/8 2s 20mm ISO 100
Nikon Z6II f/9 1 19mm ISO 100

Winter in de Mariapeel

In november fotografeerde ik dit vennetje ook al eens. Het was toen herfst en de kleuren waren toen heel anders. Veel oranjetinten en ook ander licht. Het water zag er vandaag ook anders uit. Misschien heeft het met de temperatuur te maken, maar het oogde donkerder en blauwer. Vandaag was het weer grauw met een koude wind. Maar toch heerlijk genieten. Het is altijd bijzonder om vaker op een zelfde plek terug te komen. Je ziet de dingen anders en plaatst daarmee de omgeving in een net weer ander perspectief. Aanrader.

Nikon Z6II ƒ/8. 1/80. 68 mm. ISO 500

De toren van Pisa, maar dan vanuit een ander gezichtspunt

Doorgaans worden de toren van Pisa en de kathedraal gefotografeerd zoals bijna iedereen dat doet. Vanaf het grasveld. Wanneer je er rondloopt zie je voortdurend mensen selfies maken en poses aannemen om toch maar vooral tegen die scheve toren aan te leunen. Ieder zijn ding zou ik zeggen, maar het heeft iets weg van 12 in een dozijn. Wanneer je echter de moeite neemt om een wandeling te maken over de eeuwenoude stadsmuren, ontmoet je de prachtige bouwwerken vanuit een andere hoek. Een aanrader om eens te doen. Voor mij was het in verschillende opzichten verademend om te doen. Veel minder toeristisch en veel fotogenieker. Kijk zelf maar…

Nikon Z6II ƒ/11. 1/320. 32 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/160. 65 mm. ISO 100

Herfst in Mariapeel

Op dit plekje in de Mariapeel kom ik wel vaker. Ik heb er al eerder gefotografeerd. Het is een vennetje die je op een wandeling door dit prachtige natuurgebied tegen komt. Er zijn er trouwens wel meer, maar de meesten zijn moeilijk bereikbaar. Het is er eenvoudigweg vaak te drassig om te lopen. En bovendien zijn omwille van natuurbeheer veel delen van het gebied afgeschermd. Wanneer je naar de vegetatie kijkt, kun je zien dat het herfst is. De beplanting krijgt haar karakteristieke rode kleuren. Het water ziet er donker en vooral koud uit. Persoonlijk vind ik dat prachtig. De Mariapeel is een aanrader. De wandelpaden zijn prima net zoals de wegbewijzering. In de omgeving zijn diverse gezellige eetcafeetjes om na afloop wat te gaan drinken…

Nikon Z6II. ƒ/5. 1/640. 40 mm. ISO 500

Passo di Valparola

Op mij heeft dit gebied altijd een enorme aantrekkingskracht. Een aantal jaren geleden ben ik er al eens doorheen gereden op mijn motorfiets. Deze zomer deden we dat met de auto. De pas ligt in de Dolomieten en we benaderden hem vanuit Cortina. Het was opvallend hoe snel het landschap als het ware plotsklaps veranderde van een bosrijke omgeving, naar een ruiger woester landschap met veel rotsblokken. Je treft er een groot bergmeer aan en even daarvoor een oud en verlaten militair bouwwerk. Het schijnt nog ooit door de Oostenrijkers te zijn gebouwd om zich tegen een eventuele Italiaanse inval te kunnen verdedigen. Voor mij een fijne omgeving om wat plaatjes te schieten…

Nikon Z6II ƒ/11. 1/200. 38 mm. ISO 100
Nikon Z6II ƒ/11. 1/125. 24 mm. ISO 100
Nikon Z6II ƒ/11. 1/125. 24 mm. ISO 100

Bella Manarola

Fotograaf in actie (gemaakt door Anja)

Eindelijk konden we ondanks alle Covid-beperkingen weer eens op reis. Cinque Terre en haar dorpje Manarola stonden al heel lang op mijn lijstje om te bezoeken en te fotograferen. Ter plekke is het voor de toeristen prima geregeld. Met een speciaal treinkaartje kun je de vijf plaatsjes die tot het gebied behoren prima bezoeken. Dat is ook aan te raden want een parkeerplaatsje voor je auto zoeken is er niet echt simpel. Vanuit Levanto reisden we overdag naar Manarola. Na een gezellige wandeltocht en een heerlijke Cappuccino kwamen we op de fotolocatie. Een voetpad op een tegenoverliggende helling die ontzettend druk was met toeristen. Ik zocht er naar een plekje waar ik ‘s-avonds met behulp van statief aan het werk kon. Na wat zoeken vond ik iets wat geschikt was. Later op de vond, een uur voor zonsondergang, kwamen we terug en begon ik met het maken van foto’s. Onderstaande foto was uiteindelijk uit een reeks van meer dan 80 stuks, mijn favoriet. Bella Italia; bella Manarola Marina…

Mazzel met het licht

Vanochtend was het licht heerlijk. De hele atmosfeer was prettig. Het was hier en daar nog een beetje mistig, terwijl de zon haar best deed om door te breken. Wanneer je daar ook nog het element water aan toevoegt is de kans op een mooie plaat optimaal. Ik ging daarom vanochtend lekker op tijd naar Wellerlooi. Je vindt daar veel groen, water en vogels. Een mooie plek om te zijn dus. Ik heb er verschillende opnames gemaakt. Het licht was prachtig….

Nikon Z6II. ƒ/8. 1/500. 35 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/1250. 18 mm. ISO 100
NikonZ6II. ƒ/8. 1/1250 18 mm. ISO 100
Nikon Z6II. ƒ/11. 1/2000. 19 mm. ISO 100

Rustiek

Degenen die mijn blog wel eens vaker bezoeken weten het. Ik kom graag op Landgoed Geijsteren. Ik woon er niet ver vandaan, dus dat is heel praktisch. Maar het is er vooral prachtig en je komt er tot rust. Vorige week ging ik er in alle vroegte naar toe en fotografeerde er de rustieke boerderij vanuit een voor mij nieuw perspectief. Toen ik naar mijn plek liep om de foto te kunnen maken moest ik me een weg banen door hoog en nat gras. Achteraf was ik kletsnat. De muggen hadden trouwens ook direct in de gaten dat er wat te halen viel. Uiteindelijk toch een leuke plaat kunnen maken met een lekker leeg hoofd als resultaat.

Nikon D750 ƒ/8. 1/20. 16 mm. ISO 100