Zonsopkomst op Terschelling

Begin maart was ik na vele jaren weer eens op Terschelling. We verbleven in een hotel in de buurt van de zee. Er werd een mooie zonsopkomst voorspeld, dus ik besloot op tijd op te staan. Met camera en statief ging ik in alle vroegte naar een plek aan de kustlijn, die ik de dag ervoor had verkend. Dit leverde onderstaande plaatjes op.

De eerste foto is tijdens het moment van zonsopkomst gemaakt met een polarisatie – en een grijsfilter. Hiermee kon ik “het zonnetje” vangen.

Nikon Z6 II. ƒ/11. 25. 58 mm. ISO 50

De 2e foto heb ik kort na zonsopkomst genomen. Dat het die morgen koud was, is zichtbaar aan de bevroren ribbels in het zand.

Nikon Z6 II. ƒ/11. 1/500. 30 mm. ISO 320

De 3e foto is mijn persoonlijke favoriet en genomen circa 20 minuten na zonsopkomst, met de zon in de rug. Dat leverde de lange schaduwen en prachtige kleuren op…

Nikon Z6 II. ƒ/11. 1/6. 32 mm. ISO 50

Terschelling is een prachtig eiland. Veel herinneringen van lang geleden kwamen weer bij me op. Ik ben vast besloten om er nog eens terug te keren…

Bella Manarola

Fotograaf in actie (gemaakt door Anja)

Eindelijk konden we ondanks alle Covid-beperkingen weer eens op reis. Cinque Terre en haar dorpje Manarola stonden al heel lang op mijn lijstje om te bezoeken en te fotograferen. Ter plekke is het voor de toeristen prima geregeld. Met een speciaal treinkaartje kun je de vijf plaatsjes die tot het gebied behoren prima bezoeken. Dat is ook aan te raden want een parkeerplaatsje voor je auto zoeken is er niet echt simpel. Vanuit Levanto reisden we overdag naar Manarola. Na een gezellige wandeltocht en een heerlijke Cappuccino kwamen we op de fotolocatie. Een voetpad op een tegenoverliggende helling die ontzettend druk was met toeristen. Ik zocht er naar een plekje waar ik ‘s-avonds met behulp van statief aan het werk kon. Na wat zoeken vond ik iets wat geschikt was. Later op de vond, een uur voor zonsondergang, kwamen we terug en begon ik met het maken van foto’s. Onderstaande foto was uiteindelijk uit een reeks van meer dan 80 stuks, mijn favoriet. Bella Italia; bella Manarola Marina…

Houten steiger naar Vlieland – Verkennen natuurgebied De Slufter op Texel

Ik was er nog nooit geweest. Maar wat is Texel een prachtig eiland. Hier en daar heb je het gevoel weer terug te gaan in de tijd. De stranden zijn er adembenemend mooi en uitgestrekt. In de buurt van de vuurtoren op het noordelijke gedeelte van het eiland, vind je een houten aanlegsteiger. Vanaf hier kun je inschepen voor overtochten naar Vlieland of een boottocht om zeehonden te spotten.

Nikon D750. ƒ/11. 2 s. 34 mm. ISO 100

Een stukje verderop vind je natuurgebied De Slufter. Prachtig gebied waar je je zonder problemen een dag kunt vermaken. Hieronder een panorama-opname van het strandgebied “De Slufter”.

Nikon D750. ƒ/11. 1/250. 24 mm. ISO 64

Hieronder een panorama-opname van het groengedeelte “De Slufter”.

Nikon D750. ƒ/11. 1/160. 40 mm. ISO 100

Sombere ochtend…

Het weer vanmorgen was een beetje triest. Toen ik naar naar landgoed Nederheide ging was het nog droog en nagenoeg windstil. Ik had de plas pas geleden gespot om vast te leggen. Het is een omgeving waar al jarenlang grind word gewonnen. Langzaam verandert het in een natuurgebied, maar in de verte zie en hoor je jammergenoeg de machines die met zandwinning bezig zijn. Vanwege de opstekende wind begon het water te rimpelen. Ik heb daarom gewerkt met een grijsfilter om een langere sluitertijd te krijgen. Het effect is een wat gladder wateroppervlak en donkere wolkenpartijen. Ik ga absoluut nog eens terug bij betere weersomstandigheden…

Nikon D800 ƒ/11. 10s. 32 mm. ISO 50